| Daniel Janoyan |
|
TO MY ALMA MATER, ARMENIAN COLLEGE OF CALCUTTA Written by Daniel Janoyan Baghdad, Iraq, May 10, 1961 On a plain stone Under the clock In letters of gold Thus they had wrote. Menatsakan*, Aswadsadoor* Were the founders of this school, Their memories will never die And be immortal as the age of time. Vartan*, so was Muradkhanian*, Buried many decades ago, But like two streams of different births They united and as a river flowed. And like a river they carried on With noble thoughts in mind That still murmur for years to come And live as they had done. * Christian and surnames of the founders of Armenian College Philanthropic Academy, Calcutta, India in 1821 DEDICATED TO FERRAHIAN HIGH SCHOOL* 20TH ANNIVERSARY Written by Daniel Janoyan Encino, CA, May 15, 1984 Nineteen, sixty-four Was the year for Armenians on this shore To think about a school for us all. Thinking about it Was not enough. What we did need Were leaders who were fit To lead their people With firm belief in their deed - That Armenians are worth nothing Without their language and history. Some put forth a big question For mistakenly they thought Armenians can never at all Keep their identity In this vast country; Armenians it was claimed Can only keep going In a smaller community. But in nineteen sixty-four With leading teachers and benefactors around An Armenian school was indeed found. A school, Armenian in all its hopes, A school, Armenian in all its efforts, A school, Armenian in whatever it has, A school, Armenian in whatever it does. It is indeed the Holy Martyrs Armenian High School Which in nineteen sixty-four Started with only twelve Now, in nineteen eighty-four Boasting six-hundred and forty-five. The Armenian Diaspora hope and spirit Is surely here at the Ferrahian. Here, at this Armenian Home Well in the shade of The Holy Martyrs Armenian Church. * The Holy Martyrs and Ferrahian High School is the first school founded in Los Angeles and is located in Encino, California. Mr. Gabriel Injejigian, the well known Armenian educator, was very instrumental in making this dream come true and in fact he was the first principal and held on to this position for almost twenty-five years until his retirement. The author of this poem also has had the privilege of working as an English Language teacher for the academic year 1983 - 1984. CALL ME JUST ONCE Written by Daniel Janoyan Glendale, California, June 20, 1988 It's been sometime since I saw you last; I'm still thinking of you and the past. The time we spent together went on so very fast, I didn't have the chance to tell you last How much I love you and you know it right. Do please write to me and write to me once; I beg you call me and call me just once; See for yourself how things will change for once How promising and beautiful life will be at once Simply if you open your heart to me just once. Don't let obstacles overcome us both - More than friendship-bonds brought us together; More than divine power kept us together - Strong and loving and always together - Why should we then be away from one another? Written by Daniel Janoyan December 21, 2004 It’s Christmas time. It’s time to share, It’s time to say How much we care About each other’s affair. It’s Christmas time. It’s time to remember, And also ponder About the past years We left behind yonder. It’s Christmas time. It’s time to deliver mail To all those we love and care. It’s also time to check the e-mail To see who and what is there. It’s Christmas time. Now I can dare to say I long to see my friends out there Who may not have gone to Yale, But they were always there At the Armenian College, there Managed to prevail The loneliness that was a nightmare. Around the world we went everywhere, But whenever we met an old friend, It was only reasonable and fair Without going into much details Exchanging stories without any pain. It’s Christmas time. I can say it without any refrain, Our memories will always remain Vivid and live without any complain. Now that we have the web site to share Let’s all pitch in and declare The Armenian College will definitely stay To keep the Armenian spirit out there In the lands of India, far away, and everywhere. May the Christmas spirit be upon you to share And the New Year bring PEACE to prevail Around the world, and everywhere. Written by Daniel Janoyan
April 2, 2002 Why do people fight? Is it because they have the might, To fight and keep up their plight For their aspirations whether wrong or right? Why do people fight? Is it because they have no sight What peace can bring about inside People torn apart by years of fights? Why do people fight? Is it because they want to have their hands tight On innocent people that have no say or might To defend themselves or say what’s in their mind? Why do people fight? Is it because no one cares who dies, Whether it’s a mother or a child, Or an elderly or a newly-wed bride? Why do people fight? Is it because of pride? That people can’t put away or hide When it comes to saving people’s lives? Why do people fight? Is it because of some misguides, That peace can be achieved by suicides, Or those aimless attacks can actually preside? I want to know what’s right, Why do people fight? Is it because they want to divide? Or do they want, in so doing, unite? Written by Daniel Janoyan May 2, 2002 Anahid, you are so sweet. None there is like you so very pretty. Undoubtedly you must have been so very lovely, From the very first day of your bride to be. You’ve been a true mother full of ethics, Having experienced life’s good and bad days indeed. You’ve been called “Sweetheart” by your friends many, For the sincere love they have for thee, And especially for that good nature you have indeed, That has always been faithful and innocent in deed. You have kept your promises both in words and in deed Whether that be toward your friends, folks or family. Without any hesitation and undoubtedly, None there is like you, my dear Anahid. Գրեց Դանիէլ ճանոյեան Մարտ 25, 2002 Անահիտ ես դուն սիրունիկ, Նմանը չկայ քեզ պէս անուշիկ: Անպայման պէտք էր որ ըլլայիր անուշիկ Հենց քու հարս եղած օրից: Իսկական մայր ես եղած ու ազնիւ, Տեսած ամէն բարիք ու չարիք: Ճան են կանչած ճանչցողները միշդ քեզի Անսահմանորէն քեզ սիրելուն համար էլի. Նամանաւանդ քու այդ հէզ բարի անձիդ Որ միշդ եղած է հնազանդ ու պարզ ընդմիշտ: Յարատեւ ես դուն խոսքիդ մէջ եւ գործիդ Երբ այդ լինի հանդէպ ընկէրնէրուդ եւ ընտանիքիդ Անկասկած առանց մէկ այլ եւ այլի Նմանը չկայ քեզ պէս, Անահիտ: Translated from Armenian by Daniel Janoyan Glendale, California November 30, 2004 Tonight is a festive night in every home, As the snows descend softly from the skies above. The stream is frozen, the trees turned white in color, Tonight is a festive night, the bells keep ringing. A new tree is blossomed in every home With silver leaves and branches of gold. Red and green candles are lit everywhere, Tonight is a festive night, the bells keep ringing. Jesus is smiling to us from his cradle. Mary is praying, while Joseph keeps looking. The world of the stable is full of love, Tonight is a festive night of Jesus, the Child. The herds come down from the white mountains. Countless angels descend from the heavens above. The Child has a smile for everybody, Tonight is a festive night for all mankind, everybody. From inside palaces and from huts down below, Happiness and joy has lit all its lights. Surrounding the tree, the elderly and the young sing alike, Tonight is a festive night for all the world around. Translated from Armenian by Daniel Janoyan
Glendale, California November 30, 2004 What a beautiful Christmas tree this is, Every corner is bright and lit. The Christmas tree is decorated from head to toe, How bright it is and full of beauty. There are toys and balls everywhere, Ribbons, and flowers everywhere. O, for once look up there, A shining star was placed there! Papa Noel has brought them all, These beautiful presents for us all. Papa Noel is always good to all, He brings the New Year to all. Գրեց Դանիէլ Ճանոյեան Անի Սարգիսեանին Անունով Գլենտէյլ, Դեկտեմբէր 9, 1998 Աստւած Պապա մենք քեզ շատ-շատ սիրում ենք Որ մեզ համար Թալին ես պարգեւել: Մամա, մենք քեզ շատ-շատ սիրում ենք, Որ մեզ համար Թալին եսծնել: Պապա, մենք քեզ շատ-շատ սիրում ենք, Որ մեզ համար Թալին եսբերել: Աստուծոյ կամքով միասին պիտի մեծանանք Մեծ մամային աղոթքներուն տակ մնանք Հօրով ու մօրովանպակաս մնանք Մեծ մամաներու ու մեծ պապային ալ Շուքին տակ մնանք Թեպէտ քեռիներուն ու հօրքոյրին նեղութիւն տանք: Թէեւ երբէմն անելու ենք չարութիւն Խոստանում ենք ձեզ բոլորին Պիտի ըլլանք հնազանդ ու բարի Մեր ընտանիքին անբաժան մասնիկ, Միշտ հայ պիտ մնանք ու միշտ հպարտ Անցեալով մեր պապերի Պատմութեամբը այդ հրաշալի Որ դարերու ընթացքին Պահանջքը չէ ունեցած ոչ մէկ օտարի: Պիտի քալենք ձեր ճամփով մենք Հպարտ ու արթուն եւ առանց վախի Որ աշխարհն իմանա թէ Թալին ու Անին Երկու քոյրիկ սիրասուն ու միշտ նուշիկ Ձեռք ձեռքի տւած պիտի գալեն միասին Ուրախ ու զւարթ ձեր ճանապարհովը պանձալի: Գրեց Դանիէլ Ճանոյեան
Մայիս 21, 2007 Քալիֆորնիոյ Կլէնտէլքաղաքում Անպայման կեդրոն հիմնել ուզեցին Լաւատես Իրաքահայ անձինք Ի շահ իրենց հայ գաղութին Ֆիզիքական ու բարոյական ուժին Որ պիտ տեւէր տասնը հինգ տարի եւ աւելի Րոպէական հիմնւած այն օրից Նամանաւանդ որ պիտ շարունակւի Իսկական Հայկական հոգիով լի Որ եւ դառնայ անփոխարինելի Յաջողութեան եւ յաղթութեան ուղի: Հայկական է իրեն հոգին Արարատեան, իրեն տէսիլք Յաւատարիմ սուրբ իտեալին: Եոանդուն է իր գործերով, Րոպէական որոշում տալով, Ինքնուրոյն է իր կեցւածքով Տէրունական իր աղոթքով: Անփոխարինելի է ու անշփոթ Սակաւախոս բայց մեծ իր արարքով: Անվհատ է իր համբաւով Րաբունական է իր տէսիլքով: Դերակատար իր որոշումով, Անմրցելի է իր ճիգերով, Ցանկալի, ապագայի իր խոստումներով: Միութենական է սկզբունքով, Իր ամեն քայլու կեցւացքով, Ու իր ազգային ճանապարհով Թերութիւն երբէք չընդունելով Իւրաքանչիւր իր ծրագրով, Նամանաւանդ երբ հայկական է սկզբունքով: |